زندگی زیباست اِی زیباپَسَند         زنده اَندیشان به زیبایی رسند

از گُلِ آفتابگردان بیاموزیم که در تاریکیِ زندگی، به سوی نور میگردد و میخندد. هر لبخند پَرتوی نوریست بر زندگیِ تو و من، لبخند بزن، انسانهای غمگینی هستند که با خنده ی تو زنده اند. نشان بودا لبخند اوست، بودا به روشنایی و آرامشِ درون رسید و خندید. یک سالک یا یک درویش ساده، همیشه لبخند به لب دارد.

site map

back to home