کشور پرتغال دارای فرهنگی غنی و مردمان آن مهربان و انسان دوست هستند. طبیعت پرتغال سایه روشن های گوناگون، از سرزمین های پست تا بخش های کوهستانی و سواحل گوناگون را در بر میگیرد. مردم پرتغال، مردمی خارجی دوست، آرام و دارای یک غرور ملی سالم هستند. یک خارجی در میان آنها احساس غربت نکرده و در زمانی کوتاه، دوستانی بسیار پیدا میکند. دوستانی دست و دل باز، که هر چه دارند با تو تقسیم میکنند، همین رفتار دلنشین پرتغالیها، موجب شده که خارجی ها پرتغال را مانند خانه ی خود بدانند و در پیشرفت و توسعه ی کشور بکوشند. کودکان در نسلهای مختلف با داستان گالیور و شهر لی لی پوت در کارتونها و کتابها آشنا هستند، بروایت تاریخ ادبیات دکتر لموئل گالیور با یک کشتی پرتغالی به لیسبن آورده شد، که اشاره به لی لی پوت است. اطلاعات عمومی در باره ی پرتغال: حدود دویست میلیون نفر از مردم سیاره ی زمین در کشورهای پرتغال، برزیل، آنگولا، موزامبیک، تیمور شرقی در اندونزی، ماکاو در چین، گوآ در هندوستان، جزایر کاپو وِرده و گینه ی پرتغالی، سان تومه و پرنسیپ، به گویش پرتغالی سخن میگویند. مرزهای پرتغال از شمال و شرق، هم مرزِ کشور اسپانیاست، غرب پرتغال کناره های اقیانوس اطلس است، جنوبِ پرتغال، سواحل اقیانوس اطلس است که در شمال غربی آفریقا و مراکش است. در قدیم مردم دنیا تصور میکردند که آخرین نقطه ی دنیا در پرتغال در کاپو سَنت وینسنت است و در آنجا دنیا به پایان رسیده و پس از آن غیر از آب چیز دیگری نیست. جمعیت پرتغال : حدود ده میلیون و ششصد هزار نفر و بزرگترین شهرِ آن پایتختِ لیسبُن - لیسبن یعنی نور خوب - با حدود یک میلیون نفر جمعیت است. شهر بزرگ دیگر پُرتو است که در بخش شمالی پرتغال قرار دارد. مساحت پرتغال حدود ۹۲۱۱۷ کیلومتر مربع است. كشور پرتغال شامل ۸ بخش اصلی است، این ۸ بخش، ۱۸ استان هستند باضافه ی ۲ بخش خودگردانی ديگر که در جزاير مادِیرا و آسورِش تقسیم شده اند. در پرتغال مواد غذایی سالم و طبیعی هستند و به جهت خاک حاصلخیزِ این سرزمین، مواد غذایی دارای مزه و بوی خوبی هستند. غذاهای دریایی نیز بخش بزرگی از غذای روزانه را تشکیل میدهند. موضوع جالب دیگر اینکه پرتغال مرکز تولید چوب پنبه در جهان است و از این فرآورده هر سال حدود ده میلیارد چوب پنبه ی بطری به تمام جهان صادر میکند. خاطره: روزی در فرودگاه لیسبن با یک دانشمند ژاپنی آشنا شدیم که در ایران زندگی میکرد، او که زمینه ی پژوهش هایش در کشاورزی بود، به فارسی با لهجه ای شیرین به ما گفت که کشورهای مختلف سعی کردند چوب پنبه را تولید کنند و موفق شدند، ولی از نظر کیفیت هیچکدام تا به امروز موفق نشدند مانند چوب پنبه ی پرتغال را تولید کنند و این را کارخانه های تولید شراب در تمام دنیا بخوبی میدانند که بهترین مزه و رایحه را فقط با چوب پنبه ی پرتغالی میتوان حفظ کرد. در ایران نام میوه ی پرتغال مانند کشور پرتغال است و همانطور هم نوشته میشود. به نظر ما هر کس باید حداقل یک بار به پرتغال سفر کند و با این کشور آشنا شود.
آنوشکا لانگنر، ناتاشا لانگنر، همایون خوش گوی
